Stary-nowy kalendarz

Na pisanie znów brak mi weny. Pochwalę się więc tylko moim starym-nowym kalendarzem. Czy może raczej tym, co można było z nim zrobić podczas głupawej komedii z pomocą kleju, nożyczek i wycinanek młodszego brata:

Wycięte i przyklejone nieco niesymetrycznie, ale co tam... Za Cybertron!

Ale to już było...

"Ale to już było i nie wróci więcej."

Przede mną ostatni weekend ferii. Tak, obóz już za mną - był i nie wróci więcej. Ale co z tego? Wspomnienia i przyjaciele pozostaną nadal! Zwłaszcza, że z większością z nich rozstanie obejmuje zaledwie parę ulic.

Ten wyjazd był wyjątkowy - po raz pierwszy jechaliśmy zimą, i to aż na drugi koniec Polski. Może to dlatego te osiem dni wydawało się wszystkim takie dziwne i oderwane od rzeczywistości? A może to po prostu urok naszych dziwnych zachować i pomysłów?

Ja na zimowiskach się nie znam. Oceniając jednak spojrzenia i komentarze obserwatorów, do normalnych nas nie zaliczali.

Szczególnie krzywo patrzyli na nas turyści na drodze do Morskiego Oka. Trasa była zaśnieżona i oblodzona, co dawało się we znaki szczególnie na stromych skrótach. Podobno latem są tam schody. Zimą jest to lodowa równia pochyła. Co jak co, ale z takiego daru nie można skorzystać inaczej, jak tylko zjechać na tyłku aż na sam dół. Pomimo niezadowolenia ludzi z zewnątrz, zabawa ta strasznie nam się spodobała. Dzień później skorzystaliśmy z niej schodząc (czy raczej ześlizgując się) czarnym szlakiem z Gubałówki. Kiedy więc po zejściu na Krupówki grzaliśmy zmarznięte i mokre tyłeczki przy kawie w Makdonaldzie (wybaczcie, ale lubię spolszczenia), nikt nie chwalił się, że o własnych nogach wdrapał się na szczyt Gubałówki. Większą chlubą było zjechanie z niej aż na sam dół na własnym tyłku, nie żałując przetartych kurtek i spodni.

Więcej lodu niż śniegu było także na stoku narciarskim. Ja osobiście założyłam narty na nogi po raz pierwszy w życiu. Znajomi mówili, że wjeżdżając wyciągiem bardzo miło patrzyło im się na mnie, gdy zjeżdżałam. Jak pijany zając obijałam się z jednej strony stoku na drugą, wykrzykując paskudne wiązanki za każdym razem, gdy narty przyśpieszały bez mojej zgody. Raz nawet, gdy wjechałam na grudę lodu, udało mi się wywinąć potrójnego tulupa. Mało nie skręciłam nogi. Ale dla radości zjeżdżania było warto.

Groza ogarniała nas także w pensjonacie. I nie mam tu na myśli wiecznie zimnego jak kostnica pokoju, gigantycznych sopli nad wejściem, napisów na ścianach w łazience ani podejrzanych cieni w okienku przy suficie. Prawdziwe zło czaiło się w kuchni. A zwano je Panią Halinką.

Była naprawdę okropna, wierzcie mi. Nie będę się jednak o niej rozpisywać. Fakt, że chęć wręczenia jej pożegnalnych czekoladek skomentowała ociekającym jadem "nie chcę waszej czekolady - wezmę od następnej, na pewno lepszej od was grupy" mówi chyba sam za siebie.

Tyle by jeszcze można opisać... Nie chcę was jednak zamęczać. Idźcie i cieszcie się ostatnimi tchnieniami zimy!

W trakcie wyjazdu, między szczytami górskimi i zaspami śniegu udało mi się znaleźć natchnienie i siły do pisania. Chyba w końcu uda mi się założyć bloga z opowiadaniem!

*          *          *

Odpowiedzi na pytania Oliwii Gibes:

 1.Grasz na jakimś instrumencie?

Tak, nawet na dwóch - fortepianie i klawesynie.
2. Czego słuchasz?

Muzyki.
3. Ile prowadzisz już bloga?

Szczerze, to nie wiem. Szczęśliwi czasu nie liczą.
4. Twoja pasja?

Pisanie, muzyka pod każdą postacią i teatr.
5. Czytasz książki? Jakiego rodzaju?

Oczywiście, że czytam! A czytam wszystkie - lektury i książki naukowe także.
6. Gdybyś miała opisać siebie w trzech słowach, jakie by były?

Roztrzepana, zmienna, nieco dziwna.
7. Jaki jest Twój ulubiony zapach perfum?

Ogólnie lekkie owocowe zapachy.
8. Jeździsz na kolonie? Gdzie?

Jak widać, jeżdżę. Głównie na jakąś wieś albo nad jezioro głęboko w lesie.
9. Co Cię zmotywowało do założenia bloga?

To była zwykła zachcianka. Potem dopiero zdałam sobie sprawę, jak wiele chcę i mogę powiedzieć przez to światu.
10. Twój ulubiony kolor?

Czarny, niebieski i zielony.
11. Jakiej muzyki słuchasz?

 Każdej - z każdego gatunku trafi się coś ciekawego. Szczególnie jednak lubię rock, muzykę filmową i programową.

Wódka na kaszelek

Wchodzenie do kuchni z samego rana może bywać niebezpieczne. Gdy jednak w gardło wysycha jak ziemia Sahary, warto jest zaryzykować.

'Tylko sięgnę po sok...' pomyślałam i zaraz pożałowałam tej decyzji.

  - Fuuuu, nie będę pił tych syropów, są paskudne! - jęczał Tościk (mój młodszy brat), gdy mama podsuwała mu kieliszek z syropem.

Trochę mnie to zdziwiło - mama nigdy nie podaje syropów w dołączanych do lekarstw miarkach, do złudzenie przypominających kieliszki do...

  - To wygląda zupełnie jak wódka - wypaliłam bez zastanowienia, wskazując na kieliszek z przeźroczystym płynem.

Mama spiorunowała mnie wzrokiem. Nic jednak nie powiedziała, bo w tym momencie Tościk z szatańskim uśmiechem chwycił kieliszek. Zatkał nos i duszkiem wypił całą zawartość.

  - Taaak, coś z wódki w tym jest - skwitował, krzywiąc się jak 'zawodowy gracz'. Chwycił więc następną butelkę z syropem i wręczył osłupiałej mamie - teraz czas na whisky!

I tak bez żadnych problemów Tościk pochłonął wszystkie przepisane mu lekarstwa. A mama przez cały ten czas milczała nie wiedząc, czy dziękować mi za pomoc czy łajać za demoralizowanie brata.

Powtórka z rozrywki

Powtórka z rozrywki, czyli druga nominacja, od zakochananastolatkaa.bloog.pl . Dziękuję i odpowiadam na pytania!

1. Jakiś konkretny cel, plan lub marzenie?

Wydać książkę. 

2. .Czy Twoim zdaniem warto byłoby cofnąć czas , do wybranego przez Ciebie momentu ?

Tak! Chciałabym być znowu szkrabem z podstawówki, któremu do świetnej zabawy wystarczy przyjaciel i kawałek trawnika!

 3.Czy swoje życie zaliczasz do udanego ? Dlaczego ?

Tak. Mam dach nad głową, jedzenie, rodzinę, znajomych, pasje. Czego jeszcze może brakować?

 4.Ludzie ranią ... czy Ty potrafisz wybaczyć im wszystko ?

Wybaczyć tak. Ale nie zapomnieć.

 5.Zwątpienie będzie zawsze... w jakich sytuacjach wątpisz w samą siebie ?

Kiedy nie daję czemuś rady. Kiedy muszę albo chcę dać z siebie więcej niż mogę.

6.Każdy nie raz wylądował na dnie . Co jest podstawą, aby z owego dna się podnieść ?

Głęboka wiara w to, co chce się osiągnąć. Bez motywacji i chęci działania nie ma po co się podnosić.

7.Przepis na uśmiech każdego dnia ?

Posłuchać ulubionej piosenki. Albo wymienić uśmiech z przyjacielem.

8.Pijesz, palisz ? Co Ci to daje ?

Palić - fuuuuj, nigdy! Ale gdy jest dobra okazja, wypić drinka nie zaszkodzi. Dla smaku i świętowania.

9.Dlaczego zaczęłaś/łeś pisać bloga ? 

Bo lubię pisać i dzielić się pasją. Zresztą, dokładniejsze wyjaśnienie jest w moim pierwszym poście.

10.Wartości jakie w życiu cenisz najbardziej ?

Szczerość i oddanie.

11.Jaką cechę charakteru, którą sam/sama posiadasz doceniasz najbardziej ?

 Upór i optymizm.

Liebster Blog

Mówiąc najkrócej (bo czuję, że muszę napisać dziś więcej niż jedną notkę!) - wchodzę na bloga Quentina mojego, czytam. Coś o jakiejś nominacji.

"Ooo, Quentin dostała nominację Liebster Blog. A chciała zawieszać bloga!" - myślę sobie, dumna z koleżanki. Czytam dalej... Ona też kogoś nominowała. Między innymi - mnie!

Bardzo jej za to dziękuję. Cieszę się, że docenia moje bardziej lub mniej dziwne notki xD

W skrócie zasady Liebster Blog:

Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za "dobrze wykonaną robotę". Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.

Odpowiedzi na pytania Quentina:

1.  Jak wyobrażasz sobie siebie za 15 lat?

Jej, trudne pytanie. Zwłaszcza dla kogoś, kto ma milion pomysłów na minutę. Na pewno dalej będę niska. Ale jak dobrze pójdzie, to przecież przed kamerą filmową czy na scenie teatralnej raczej nie będzie się to rzucać w oczy. Zresztą, mój przyszły mąż na pewno nie będzie przejmował się moim wzrostem - bardziej będą go martwić moje schizowe książki...

2. Czy w szkole jesteś: orłem, uczniem 'standardowym', czy raczej nauka idzie Ci trudniej niż innym? 

Standardowy, nic specjalnego. 

3.Jaka jest twoja bajka dzieciństwa?

'Król lew' - oglądałam ją miliony razy, a mimo to nadal mnie wzrusza.

Transformers, prawie każda możliwa seria (nie wiem, czy to się liczy, ale o Transformerach zawsze i wszędzie warto wspomnieć).

4.Masz jakieś talenty, o których małe grono osób wie?

Coś chyba by się znalazło. Ale nawet jeśli, to lepiej, żeby nadal zostało tajemnicą.

5.Twoja największa fobia?

Że zabraknie mi życia na spełnienie wszystkich planów. I ślimaki - one są dziwne.

6.Uważasz siebie za osobę z poczuciem humoru?

Tak. Choć w większości przypadków jest to niezrozumiały humor.

7.Twoje najlepsze wspomnienie z lat dzieciństwa.

Letnie zabawy na naszej wiosze. Szaleństwa na placu zabaw, między blokami, na łąkach i w lasku. To jest życie!

8.Wolisz pełno ludzi wokół siebie, czy raczej małą, lecz zaufaną grupkę przyjaciół?

Zdecydowanie to drugie - nie liczy się ilość, ale jakość!

9.Jaki jest twój ulubiony język?

Rosyjski (taki śpiewny i melodyjny) i japońskich (tak śmiesznie brzmi w anime!).

10.Jaki masz stosunek do osób homoseksualnych?

Normalny - ludzie tacy sami jak inny, nie widzę powodu by w jakiejkolwiek kwestii patrzeć na nich inaczej.

11.Jaki jest twój wymarzony prezent, który chciałabyś dostać?

Nie ważne jaki, byleby od serca.

Choć nie wyjdzie tu 11 blogów, także przyznaję nominację:

aeternum 

Frightening

Miyu

Themist

ABC (przepraszam ją z góry, bo ciągle jestem gdzieś w tyle w czytaniu!)

Cień Mojego Cienia

I moje pytania:

1. Dlaczego postanowiłaś pisać bloga?

2. Z czym miałaś największy problem na wfie?

3. Jaki jest najgłupszy tekst, który w życiu słyszałaś?

4. Na jakim filmie byłaś przy pierwszym w życiu wyjściu do kina?

5. Wolisz KFC czy McDonald?

6. Jesteś typem grzecznej trusi czy buntownika?

7. Jak wyglądałaby twoja wymarzona podróż (dokąd, z kim...)?

8. Jak lubisz spędzać jesienne wieczory?

9. Najstraszniejsza sytuacja, jaka ci się przydarzyła?

10. Jaki smak herbaty lubisz najbardziej?

11. Na koniec poproszę suchar najsuchszy z najsuchszych.

Pytania nieco dziwne, ale cóż... Dobry "mind-fuck" nie jest zły!